سرعت و مقدار خوردگی تجهيزات زمينی و زيرزمينی به چه عواملی بستگی دارند ؟
1- آب :
وجود آب و ناخالصی های محلول در آن اساس خوردگی گالوانيكی است. آب خالص باران كمی اسيدی است (PH 5.5-6.0) باران هنگام بارش دی اكسيد كربن را از هوا ميگيرد و به اسيد كربنيک تبديل می شود اسيد كربنيک به فلزات حمله می كند و خوردگی از همين جا شروع می شود حتی مس در اثر باران خورده می شود. يون های مس جدا شده با آب باران مخلوط و به زمين فرو می رود.
آب باران حتی روی (Zn) مصرف شده در تجهيزات گالوانيزه شده را با خود شسته و دكل گالوانيزه شده را بعد از مدتی لخت كرده و در مقابل اكسيداسيون تنها می گذارد.

2- اكسيژن :
اكسيژن عامل اصلی تسريع كننده در فرآيند اكسيداسيون است قطرات باران درحين ريزش ، اكسيژن هوا را جذب می كنند و در واقع آب باران يک حمل كننده مناسب اكسيژن است.

3- درجه حرارت :
بطوركلی هرچه درجه حرارت بالاتر رود سرعت فرآيندهای شيميايی بيشتر می شود. در مكان های گرم و شرجی ، اكسيداسيون سرعت بسيار بالایی دارد.

4- شكل ظاهری :
سطوح صيقلی در مقايسه با سطوح خشن در مقابل خوردگی مقاوم تراند.

5- سولفات هيدروژن :
محصول گازی توليد شده در اثر سوختن مواد وقتی با آب باران تركيب شود توليد اسيد می كند كه خود عامل ديگری برای خوردگی است.

6- كلـــر :
آب آشاميدنی كلر دار اثرات اسيدی روی هادی های فلزی مدفون در خاک دارد.

7- گازهای نجيب :
هليم با اكسيژن جابجا شده اثرات خوردگی را كم می كند.

8- نمک ها :
كلريدسديم معمولاً همه جا يافت می شود ، هدايت خاک را بالا می برد و در عين حال خوردگی را نيز سرعت می دهد و هر چه غلظت نمک بيشتر باشد ، سرعت خوردگی بالاتر می رود.

9- ميكروارگانيسم ها :
باكتری ها و قارچ ها هم به خوردگی كمک می كنند ، بعضی از ميكروارگانيسم ها ترشحات اسيدی دارند و بعضی حتی وقتی می ميرند ترشحات اسيدی از خود باقی می گذارند..