مزايا:

1- توربين گازی نسبت به وزن آن توان زيادي تحويل مي دهد.

2- موتورهاي توربين گازی كوچكتر از توربين هاي ديگر هستند.

3- عرضه فراوان گاز طبيعی به عنوان سوخت

4- امكان بكارگيری توربين گازی با راندمان حرارتی بالا

5- قابليت و كارائی بالا

6- امكان تجهيز توربين های گاز به محفظه احتراق با سيستم مخصوص تقليل اكسيد نيتروژن كه به اين ترتيب مي توان تجهيزات سيكل تركيبی با بازدهي حرارتی بيش از 50% ايجاد كرد . اين سيستم كمترين آلودگي را از نظر توليد گازهاي سمي خروجی از دودكش نيروگاه ايجاد می كند .

7- نياز به سرمايه گذاری اوليه اندك .

8- قابليت حمل و نصب تجهيزات توربين گازي در كوتاه ترين زمان .

9- عدم نياز به آب فراوان

10- و مهمتر از همه تفاوتی كه نيروگاههای گازي با ساير نيروگاهها دارند ، امكان تبديل آنها به سيكل تركيبی است كه تركيبی از يك يا چند واحد توربين گازي كه در كنار تأسيسات بويلر نصب مي شود ، با يك توربين بخار است . كه بدين ترتيب نيروگاه سيكل تركيبی در حال حاضر تجسم عيني تأسيسات توليد برق است كه بالاترين راندمان را در استفاده از انرژی گرمائی دارد .

معايب :

گران بودن اين توربين ها نسبت به انواع مشابه است.

راندمان يا بازدهي واحدهاي گازی به خاطر دفع مقدار زيادي انرژی، به صورت گرما از اگزوز، (براي يك واحد گازي با قدرت 25 مگاوات دماي خروجي اگزوز، بيش از c°500 مي باشد) و تشعشع مقداری گرما از جدار اتاق احتراق، پايين تر مي*باشد (ماكزيمم تا حدود 27% براي سيكل ساده). در سالهاي اخير توربينهايی با قدرت بالا و راندمان 40 درصد ساخته شده است

چون در واحدهای گازی، معمولاً از گاز طبيعی يا سوخت هاي سبك استفاده مي كنند، لذا مخارج جاري آنها بالا مي باشد (به علت گراني اينگونه سوختها)، ولي در عوض ميزان آلودگي محيط زيست نسبت به ساير نيروگاه های حرارتی ديگر با قدرت مشابه كمتر است.